Z danych Światowej Organizacji Zdrowia i Międzynarodowego Stowarzyszenia Zapobiegania Samobójstwom wynika, iż każdego dnia co najmniej 1000 osób odbiera sobie życie, a 10000 osób usiłuje popełnić samobójstwo. Obecnie fakt zachowania autodestrukcyjnego należy uznać za poważny problem społeczny. W Polsce od 1976 r. utrzymuje się wysoka liczba zamachów samobójczych. Na 1 zgon samobójczy kobiet, przypada 3,5 zgonów mężczyzn. Aby zapobiec owym czynom należałoby wcześnie rozpoznać obszary zagrożenia i przyjść z pomocą ludziom potrzebującym pomocy, wsparci w sytuacji kryzysowej. Zachowanie się człowieka jest wypadkową działania wielu bodźców wewnętrznych jak i zewnętrznych. Można je podzielić na: Biologiczne, psychologiczne i społeczne. Pod uwagę należy więc wziąć uwarunkowania genetyczne. W opinii E. Ringela - światowej sławy psychiatry - samobójstwo nie jest reakcją nagłą, lecz jest procesem długotrwałego gromadzenia się urazów, wiodących do zmian osobowości człowieka. Samobójstwo jest szczytową fazą rozwoju nerwicowego. Do najczęstszych przyczyn psychologicznych wpływających na anormalne zachowanie osoby należy zaliczyć przeżycia frustracyjne, konflikty, brak poczucia bezpieczeństwa, stresy. Powodują one chęć ucieczki od życia. Decydujący wpływ na podjęcie decyzji o samobójstwie wywierają zaburzone stosunki rodzinne w dzieciństwie, ponieważ one określają późniejszy rozwój człowieka i jego postawy wobec życia. Do motywów wpływających na czyn samobójczy można zaliczyć: nie zaspokojoną potrzebę bezpieczeństwa (ujawnia się w poczuciu strachu, bólu), miłości, szacunku, samorealizacji. Każde samobójstwo stanowi działanie o nie słychanym stopniu agresywności. Jeżeli chodzi o samobójstwo - zwłaszcza ludzi młodych - jest ono wołaniem o pomoc z równoczesnym dramatycznym wyzwaniem rzuconym najbliższemu otoczeniu.
Etyka chrześcijańska stoi na stanowisku całkowitej akceptacji życia jako wartości suwerennej i dlatego w momentach przepojonych wielkim utrapieniem nie można jej degradować do rzędu środka. Jest ono darem Stwórcy. A. Adles powiedział: Samobójstwo jest problemem indywidualnym, ale ma swoje społeczne przyczyny i skutki." W skład grupy podwyższonego ryzyka wchodzą: ludzie starzy, żyjący w opuszczeniu, ludzie cierpiący na przewlekłe, nieuleczalne choroby, alkoholicy, narkomanii, kryminaliści, młodzież, osoby po próbach samobójczych. W Polsce najbardziej zagrożona jest młodzież w wieku 15-24 lat. Każda śmierć, zwłaszcza tragiczna, osoby bliskiej i kochanej wywiera zawsze wrażenie wstrząsające. Najbliższe otoczenie nie tylko szuka przyczyn i motywów takiego dziwnego rozstania, ale przede wszystkim zadaje sobie pytanie: czy mogliśmy zapobiec temu samobójstwu? Większe wyczulenie i otwarcie się na drugiego człowieka stwarza poważną szansę uratowania wielu ludzi i zaprzeczenia Sartrowskiemu powiedzeniu: Inni to piekło."
Na podstawie Collectanea Theologica" 1996, opracowała Klaudia