Święta Barbara

Łacińskie słowo „barbara" oznacza cudzoziemkę, mieszkankę spoza Grecji.

Nie znamy ani dokładnej daty i miejsca śmierci św. Barbary, ani innych faktów z jej życia. O tym kim była i jakie były koleje jej życia dowiadujemy się z legendarnych przekazów. Według nich Barbara była córką bogatego człowieka zajmującego ważne stanowisko w mieście. Odznaczała się niezwykłą urodą i dlatego wielu mężczyzn zabiegało o jej rękę. Jednak ona wszystkich odrzucała, ponieważ w tajemnicy przed ojcem przyjęła wiarę chrześcijańską, której wyznawcy byli w tym czasie prześladowani, i złożyła dozgonny ślub czystości. Ojciec dowiedziawszy się o tym, przeraził się i wszelkimi środkami próbował zmienić postawę Barbary m. in. zamknął ją we wieży swego zamku i głodził. Jednak nic nie pomogło. W końcu ojciec oskarżył swoją córkę przed sądem, który skazał ją na śmierć, a wykonawcą kary został sam ojciec skazanej. Było to około 305 roku. Świętej Barbarze cześć oddawali wierni zarówno ze Wschodu jak i Zachodu. Na obrazach i w rzeźbach najczęściej przedstawiana jest w stroju królewskim, który podkreśla jej szlacheckie pochodzenie, w ręku trzyma palmę męczeństwa lub miecz bądź też kielich z Najświętszym Sakramentem. W oddali widnieje wieża, w której była zamknięta. Najwspanialszy kościół pod jej wezwaniem znajduje się w miejscowości Kutna Hora w byłej Czechosłowacji.

Św. Barbara jest czczona jako patronka dobrej śmierci i dlatego tak bardzo z nią związani czują się ci, którzy na tę śmierć są najbardziej narażeni czyli: górnicy, hutnicy, marynarze, rybacy, żołnierze i.t.p. Św. Barbara jest również bardzo mocno zakorzeniona w polskiej tradycji. Wiele ważnych bohaterek w naszej literaturze nosi jej imię m. in. Basia w „Panu Wołodyjowskim" Henryka Sienkiewiczu. Św. Barbara wspominana jest także w wielu polskich przysłowiach np. „Święta Barbara po wodzie, Boże Narodzenie po lodzie" oraz „Barbara święta o górnikach pamięta"

Na naszych osiedlach mieszka bardzo wielu górników i czują się oni bardzo mocno związani z postacią św. Barbary. Dlatego też na patronkę naszej kaplicy wybrano właśnie tę Świętą. Również w dniu poświęconym jej w sposób szczególny górnicy obchodzą swoje święto tzw. Barbórkę (4.XII.). We wszystkich kopalniach znajdują się jej obrazy, rzeźby czy ołtarze. Również na KWK „Makoszowy", w cechowni, jest obraz patronki górników.

(Ania)

Wszystkim górnikom z okazji ich święta życzymy przede wszystkim zaufania w Bożą opiekę w ich ciężkiej i niebezpiecznej pracy, zdrowia, którego tak bardzo potrzebują oraz wielu chwil wytchnienia.

Pragniemy podziękować WAM za ten trud, który z odwagą podejmujecie, a także Waszym rodzinom za nieustanną troskę o Wasze życie kiedy udajecie się do pracy.

Szczęść WAM Boże!