(z łaciny adventus = przyjście) to okres liturgiczny rozpoczynający rok kościelny, poprzedzający Boże Narodzenie i przygotowujący na przyjście Chrystusa w liturgii Bożego Narodzenia, a także na Jego powtórne przyjście przy końcu świata. Adwent trwa od 23-28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele.

W Kościele Adwent ma przede wszystkim podwójne zadanie do spełnienia. Po pierwsze przygotowuje chrześcijan na święta Bożego Narodzenia. Bóg stał się człowiekiem, przyszedł do człowieka, a więc i człowiek winien wyjść Bogu na przeciw, aby spotkać się z wcielonym Synem Bożym. Z tej racji odbywają się w tym okresie rekolekcje adwentowe, mające na celu godne przygotowanie na spotkanie z Jezusem, rzeczywiście do nas przychodzącym w liturgii. Po drugie zapowiada powtórne przyjście Zbawiciela na końcu świata i przygotowuje nas do tego ostatniego spotkania z Chrystusem-Sędzią. Przyjdzie dzień, w którym spełni się już wszystko, co Bóg wobec nas zamierzył, w którym każdy z nas stojąc wobec Chrystusa ujrzy, w jakim stopniu spełnił to, czego Bóg od niego oczekiwał, czy życie właściwie wykorzystał, czy też je zmarnował.

Oczekiwanie na podwójne przyjście Jezusa jest źródłem radości. Jednak przygotowanie na przyjście Pana musi polegać na oczyszczeniu i pokucie - stąd zakaz uczestniczenia w tym okresie w hucznych zabawach. Sprawowana jest Msza św. roratnia. Na ołtarzu pali się świeca z białą lub niebieską wstążką (symbol Maryi). Kościół na początku Mszy św. roratnej pogrążony jest w ciemnościach. Palą się jedynie świece i przyniesione przez dzieci lampiony. Dopiero po akcie pokutnym, na śpiew „ Chwała na wysokości Bogu" zapala się wszystkie światła w kościele. W tym okresie oczekiwania zachęca się dzieci i dorosłych do dobrych uczynków, do przygotowania drogi Zbawicielowi.

(Mirka)