Nawrócenie religijne.

Nawrócenie (konwersja) jest bardzo złożonym zjawiskiem religijnym. Rozumie się je najczęściej jako radykalną zmianę w poglądach, zachowaniach lub wartościach związaną z przylgnięciem do nowej wiary, bądź ze świadomym i pełnym przeżyciem kiedyś otrzymanej wiary. zagadnienie nawrócenia kryje w sobie wiele pytań np: czy jest ono zjawiskiem jednorazowym przekształcającym w sposób całkowity całe życie człowieka, czy przeciwnie - trwa całe życie, gdyż zawsze osoba ma możliwość (jeśli tylko chce) dotarcia do nieco innej sfery własnych możliwości religijnych i osobowych? W fakcie lub procesie nawrócenia pełniej odsłania się postawa człowieka wobec Boga, ujawnia się też całe napięcie, jakie charakteryzuje religijność.

Do wiodących motywów nawrócenia należą następujące:

Najbardziej znanym podziałem nawróceń jest nawrócenie nagłe i stopniowe:

a) Nawrócenie nagłe

b) Nawrócenie stopniowe

Biblijnymi przykładami są tutaj św. Piotr i Andrzej nawracający się nad Jeziorem Galilejskim. Cechy charakterystyczne takich nawroceń to:

Nawrocony wchodzi w świat wyższych wartości, a te z kolei są istotne dla jednoczacej filozofii życia gwarantującej dojrzałość. Jednym z dość często podkreślanych skutków nawrócenia jest zmiana w odczuwaniu sensu życia.

Nawrócenie nie dokonuje się w społecznej pustce i dlatego dla jego zaistnienia i rozwoju ogromne znaczenie posiada środowisko i grupa religijna. Wejście osoby nawracajacej się do grupy religijnej stanowi dla niego szansę, ponieważ obdarza się go tam szeregiem pozytywnych odczuć. Miejscem więc pomagającym w nawroceniu jest wspólnota religijna.

(Klaudia)