Na świecie jest wiele miejsc pielgrzymkowych. Te święte miejsca, gdzie człowiek przychodzi na szczególne spot-kanie z Bogiem, przypominają nam, że jesteśmy ludem pielgrzymującym do wspólnego Domu Ojca. Jesteśmy bowiem Kościołem, który wciąż jest "w drodze". Takim świętym miejscem na Śląsku, była i jest ciągle Góra św. Anny. Przy dobrej pogodzie widać ją ze wszystkich stron: z odległych o kilkadziesiąt kilometrów Gliwic, Opola, a na-wet z wieży Jasnej Góry i zza czeskiej granicy. Góra św. Anny, zwana też Górą Chełmską lub Chełmową, wygląda jak majestatyczna kopuła wieńcząca długi szereg ciągnących się ze wschodu na zachód stożków Masywu Chełmskiego, który powstał w wyniku działalności wulka-nicznej przed milionami lat. W zamierzchłych czasach stała tu pogańska świątynia. W średniowieczu odbierał tu cześć patron rycerzy św. Jerzy, od którego Góra Chełmska przy-jęła przez jakiś czas nazwę Góra św. Jerzego. Od momen-tu kiedy przed pięciu wiekami na jej szczycie stanął kościół pw. św. Anny, góra z czasem nie tylko zmieniła oficjalną nazwę na Góra św. Anny, ale stała się dla mieszkańców Górnego Śląska i okolic przygranicznych najbardziej ulubio-nym miejscem pątniczym. Rokrocznie od pięciu stuleci po-dążają pielgrzymi na Św. Annę, bo tak swojsko i ciepło na-zywają górę, do Sanktuarium Chrystusowej Babci, i przyno-szą św. Annie wszystko co kołacze się w człowieczym ser-cu: radość i ból, prośbę i dziękczynienie, a także tęsknotę i krzyk milczenia. I wołają "Niech się co chce ze mną dzie-je, w Tobie, święta Anno mam nadzieję". Góra Św. Anny jest celem licznych pielgrzymek indywidualnych, rodzin-nych, parafialnych i diecezjalnych. Ponadto jest ona waż-nym centrum formacyjnym diecezji opolskiej o czym świad-czą różnego rodzaju rekolekcje dni skupienia i konferencje organizowane tu rokrocznie dla poszczególnych grup sta-nów i zawodów.
Przez sanktuarium rozumie się kościół lub inne miejsce święte do którego za aprobatą ordynariusza miejscowego pielgrzymują liczni wierni z powodu szczególnej poboż-ności. Mówiąc o Górze Św. Anny należy mieć na uwadze cały kompleks sakralny, jaki dzisiaj tworzą : bazylika Św. Anny z cudowną figurą Św. Anny Samotrzeciej, Rajski Plac, Grota Lurdzka, Kalwaria, Dom Pielgrzyma, i klasztor ojców franciszkanów. BAZYLIKA ŚW ANNY. Pierwotny kościół wzniesiono około 1480 r. z fundacji Krzysztofa Strzały, a rozbudowano po 1665 r. Konsekrowany był 30.04.1673 r. Dzisiejsza bazylika jest grecko barokowa, murowana z kamienia łamanego i otynkowana. W central-nym punkcie głównego ołtarza bazyliki znajduje się FIGU-RA ŚW. ANNY SAMOTRZECIEJ. Posążek ten liczy 55 cm wysokości, jest misternie rzeźbiony i malowany, przedsta-wia Św. Annę, która na prawym ramieniu trzyma swojego wnuka Dziecię Jezus, a na lewym swą córkę, Marię, nową Ewę z jabłkiem w ręku. Figurka jest koronowana i przybra-na w szaty ozdobione licznymi wotami, są one wyrazem wdzięczności, tych którzy za wstawiennictwem Św. Anny doznali tu szczególnej pomocy Bożej. Przedłużenie Bazyliki Stanowi RAJSKI PLAC. Jest to prostokątny dziedziniec od-pustowy, otoczony z trzech stron krużgankami. Wzdłuż krużganków ustawione są liczne konfesjonały, gdzie odby-wa się spowiedź tysięcy pielgrzymów. Nieopodal bazyliki znajduje się GROTA LURDZKA. Zbudowana została z wa-piennych odłamów na wzór skalnej groty w Lourdes we Francji, na pamiątkę objawienia się tam w 1858 r. Naj-świętszej Maryi Panny Bernadecie. Duży teren przed grotą otaczają zbudowane ze skalnych kamieni Stacje Drogi Krzyżowej. Tutaj odbywają się główne nabożeństwa w cza-sie największych uroczystości i pielgrzymek. Na przestrzeni około 6 kilometrów rozciąga się KALWARIA. Kalwarię sta-nowią 3 kościoły i 37 kaplic tworzących tzw. stacje wydłu-żonej Drogi Męki Pańskiej a także Dróżek Matki Boskiej.
W przerwie między nabożeństwami większość pątników udaje się do DOMU PIELGRZYMA na posiłek i odpoczy-nek. W Domu Pielgrzyma znajduje się kaplica, pokoje no-clegowe, duża sala świętego Maksymiliana Kolbego i jadal-nia. Dom może pomieścić ok. 2000 pielgrzymów. Sanktu-arium na Górze św. Anny opiekują się oo. Franciszkanie, którzy bardzo chętnie goszczą pielgrzymów z różnych stron. Zapewne wielu z nas niejednokrotnie już pielgrzy-mowało na Górę Św. Anny. Ale może są tacy, którzy nigdy tam nie byli. Czas wakacji jest dobrą okazją do odwie-dzenia tego sanktuarium. Zachęcamy do tego nie tylko lu-dzi dorosłych, ale również dzieci, a szczególnie zapra-szamy młodzież, o czym poniżej.